Langzaam doet ze haar ogen open, het gevoel dat ze al een week heeft, lijkt vandaag nog sterker te zijn. Wat is het, verwachting? Alsof er iets staat te gebeuren…
Terwijl ze rondkijkt in het kamertje, wat al zolang haar vertrouwde thuis is geworden, dwalen haar gedachten terug in de tijd. Haar geliefde Ebenezer is nog dagelijks in haar gedachten, de liefde van haar leven. Veel van haar leeftijdsgenootjes trouwden uit plicht, maar zij – zij en hij? Vanaf het begin was er iets moois, wat uitgroeide tot een diepe liefde voor elkaar. Zeven jaar lang mocht ze zich zijn vrouw noemen, tot die ene dag.
Met een schokje is ze weer terug, nee dit is geen dag van verdriet. God is zo goed voor haar geweest, al die jaren. Ja, in haar verdriet had ze zich tot Hem gewend, zich aan Hem vastgeklampt. In de tempel voelde ze Zijn aanwezigheid, Zijn troost, Zijn liefde. In de vaste zekerheid dat de tempel de plek was voor haar om te zijn, kreeg ze een kamertje aangeboden. De wet schreef immers voor dat er gezorgd moest worden voor de weduwen.
Zij is weduwe, al 84 jaar lang.
Terwijl ze zich klaarmaakt voor de dag dankt ze God, voor Zijn liefde en Zijn trouw. Ook al is de verdrukking door de Romeinen een doorn in het oog van het volk, zij gelooft en vertrouwt erop dat God zal voorzien. Ze hoort op de achtergrond de lammetjes mekkeren, een offer voor een leven vol zegen. Elke dag weer opnieuw.
Het is druk op het tempelplein, mensen begroeten haar, ze vindt het heerlijk om onder de mensen te zijn. Kijk, daar heb je Rachel en Thebor – ze hoopt dat het goed met ze gaat. Hij is zijn werk vorige week kwijtgeraakt. Terwijl ze naar ze toe wil lopen, wordt haar oog getrokken naar een tafereeltje links van haar. Haar hart springt op!
Als vanzelf wordt ze naar het drietal getrokken, Simeon – ze kent hem wel, de profeet neemt het babytje over van de moeder en ze hoort hem roepen met een stem vol emotie; “met eigen ogen heb ik de redding gezien die U bewerkt hebt ten overstaan van alle volken!” En direct weet ze met een stellige zekerheid; dit is hem! Dit is hem! Een onbeschrijflijk gevoel van vreugde en smart doorstroomt haar. Hier heeft ze jaren voor gebeden en naar uitgezien, dit is de Messias! God is hen niet vergeten, en ze jubelt het uit; Adonai, maker van hemel en aarde, U heeft voorzien!
Tranen van vreugde stromen over haar gezicht, dankbaarheid vult haar hart en ze kan niet anders dan haar blijdschap delen met de mensen om haar heen. De redder van ons volk is gekomen, Hij zal ons uit de handen van de Romeinen redden! De mensen om haar heen kijken haar verwonderd aan; wat straalt Anna, en wat zegt ze allemaal?
Zelf heeft ze nooit kinderen gekregen, maar het grootste geschenk wat ze ooit kon krijgen, heeft ze vandaag ontvangen. Haar redder is geboren. Haar naam, de betekenis van Anna, is vervuld; God is genadig. Hij heeft mij een gunst verleend, Hij heeft Zijn volk een gunst verleend. De grootste in de geschiedenis.
Een kind is ons geboren,een zoon is ons gegeven
en de heerschappij rust op Zijn schouder
en men noemt hem Wonderbare Raadsman,
Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst.
*Geïnspireerd door het verhaal van Anna beschreven in bijbelboek Lucas 2
