Ik kijk met verbazing naar wat er gebeurd op mijn badkamervloer. Al een tijdje zat ik tegen het klusje aan te hikken; kalk op de vloer van de badkamer – juk!
Laatst kreeg ik de briljante tip om schoonmaakazijn te mengen met groene zeep en met een verfkrabber ga je dan de kalk te lijf. Het lost bijna op waar je bij staat (als in een schuimige massa), de wat intensere vlekken moet je wat vaker doen. Maar het resultaat was al met al toch wel verbluffend.
Het toeval was, dat ik precies de dag waarop ik dit klusje had bedacht, ik niet zo lekker in m’n vel zat. Ik werd moe wakker en met dat de ochtend vorderde had ik toch wel door waar het vandaan kwam. Eigenlijk hoefde ik alleen maar m’n gedachten te volgen, met de emotie die eraan vastgeklonken zat. Whala, dáár was de oorzaak van de onrust in mijn hart.
Ik wist.. vergeven is de sleutel, want rondlopen met negatieve emoties, het effect ervan in m’n lijf te voelen, daar help ik mezelf niet mee. Ik kan er wel om lachen, ik vergelijk mezelf maar met het zure schoonmaakazijn zoals hierboven beschreven, waar dan de groene zeep (lees; kiezen voor vergeving) bij komt. Die mix zorgt voor een bizarre combi.
Want al vrij snel nadat ik kies om te vergeven én ook nog maar even besluit te bidden voor die persoon, lost de aangekoekte rotzooi in m’n hart gewoon op. Ik moest het nog een paar keer doen, maar dan is het resultaat er ook naar.
Een glanzend schoon hart.
Daar wordt je toch blij van?
