Ik kan me soms zo verwonderen als ik naar een bos bloemen kijk. Zoveel verscheidenheid aan kleuren en vormen. En dan heb ik het nog niet eens over de geuren! Elke bloem of tak is zo anders, zo eigen. Zo uniek. Je kunt ze gewoon niet met elkaar vergelijken.
En zo is het ook met mensen, iedereen is zó anders!
Ik kom uit een gezin van 8 kinderen, en we leken toen we jonger waren allemaal best wel op elkaar. Mensen die ons niet heel persoonlijk kenden, konden mij en mijn zusjes maar zo door elkaar halen. Uiterlijk mogen we dan wel op elkaar lijken, maar qua karakter en interesses zijn we allemaal zo anders! En gelukkig maar!
Toch heb ik soms heb nog wel eens de neiging om mezelf te vergelijken. De ander is beter, mooier, succesvoller enz. Maar ik heb gemerkt, zodra ik dat doe verlies ik mijn eigen glans.
Het vergelijken werkt dan als gif.
Net als ik mag jij ook stralen in het boeket waarin je geplaatst bent. Heel eigen, heel uniek. En met elkaar vormen we een kleurrijk geheel.
En bedenk… het gras bij de buurman is niet groener.
Dat (verge)lijkt maar zo.
Een mooie week!
